Glosariu​

Equí dexámoste un vocabulariu básicu pa la to estancia :

  • Abondu : enforma , abondo
  • A esgaya: enforma
  • Afayadizu: Que resulta prestosu pa tar nél
  • Amagüestu: Fiesta tradicional
  • Antroxu: antroxu
  • Caleya: caleya o cai estrecha y curtia
  • Chigre: chigre
  • Chiscar: chiscar
  • Duernu: recipiente onde se recueye el zusmiu de la mazana al prensarla. La sidra ‘del duernu’ ye el zusmiu resultante de prensar la mazana .
  • Emburriar: emburriar
  • Escamplar: abocanar, sumir les nubes del cielu
  • Esfamiáu: con muncha fame
  • Espicha: Acción d’abrir un tonel de sidra . Por aplícase a toa fiesta , merienda onde la sidra ye la bébora principal.
  • Fame: fame
  • Fartucar: comer enforma , enllenase
  • Folixa: fiesta
  • Foriatu: foresteru
  • Forrar: Comer mientres se bebe o antes de beber pa contener los efectos del alcohol o pa nun tener fame nuna ratada
  • Frixuelos: frisuelu
  • Gabitu (echar un): echar un gabitu
  • Guah.e: mozu
  • Home: home
  • Mancar: faer dañu
  • Colar: dise
  • Mozu/a : noviu/a
  • Muyer: muyer
  • Orbayu: orbayu
  • Oricios: corpuspinos
  • Picar: picar o al timbre
  • Pota: olla
  • Prau: prau
  • Preñáu: rellenu
  • Emprestar: prestar, gustar
  • Rodiellu : trapu de cocina
  • Tendal: tendal
  • Uviéu : Uviéu
  • Xaréu: aurio , fiesta
  • Xixón: Xixón

Amás, tienes que tener en cuenta estos conseyos:

  • Si te llamen bobín o  bobina , nun t’enoxes. Más qu’un insultu , ye candial. Esmolezte si te llamen babayu.
  • Si te llamen vida o vidina nun creas que tán intentando amestar contigo . Ye xuna forma cariñosa de dirixinos a la xente , anque nun la conozamos.
  • Tampoco te paeza mal si oyes ‘¡Vaiga repunante que tas güei!’. Nun ye que deas ascu , sinón que tienes el día gabiteru .
  • Equí tou terminar en -ín o -ina. Nun tien nada que ver col tamañu . Ye solo pa faelo más nuesu . Inclusive nos sirve pa incluyir el ‘por favor’: ¿Pónesme un cafetín?
  • Anque equí en Gijón/Xixón, como somos grandonos, tamién utilizamos enforma l’aumentativu. Afítate : la Escalerona, el Molinón, la Iglesiona, la Acerona, la Fabricona, -yos Letrones…
  • A éstes ye sidrina. ¡Non ‘sidriña’! Y, notar, ponemos los pronomes a la fin y utilizamos siempres el pasáu simple : ¿entendístelo?
  • ¡Sollerte ! El singular masculín ye -o , el plural ye -vos. Y en femenín el singular ye -a y el plural -ye . ‘Vaque’ y ‘fabe’ nun esisten. Ye vaca y faba. Plural: vaques fabes
  • Pue que dalgún nun tenga muncho acentu , pero sí vas notar que YE asturianu , porque lo YE: ¿qué hora ye?; ¿ónde ye?; ¡qué guapu ye!; ¡Ye lo qu’hai!...
  • Tou ye guapu . El bonitu ye un pexe .
  • Pa dar énfasis, acabamos les frases en ¡Ho!, que ye l’apócope de home (home ). Tamién vas poder escuchar ¡Ne! a la fin si yes muyer.
  • Vete a ver la ballena ’ nun ye xuna invitación a una atracción turística pa reparar la fauna . Ye que te tán mandando a paséu .
  • ¡Ah! Y si hai daqué que nos gusta , pero al empar yenos entrañable, dicimos que empréstanos o que ye prestosu.
This site is registered on wpml.org as a development site. Switch to a production site key to remove this banner.